ساعت ۲ نصف شب اونقدر حرف زد و خندید که در طول شبانه روز هرگز اینقدر شلوغ نمیکرد .

بقول خودمون باهاش حرف نمیزدیم که شاید بخوابه اما هی ما رو صدا میکرد  و میخندید.

تا اومدم از تخت برم پایین زود اومد بهم آویزون شد و از تخت اومد پایین و ده بدو سمت پذیرایی .

پذیرایی هم تاریک بود چون نمیدید جلوتر نرفت همون اولاش واستاده صدا میکنه که شما هم بیاین .

آخرش ساعت ۲:۳۰ اونقدر تابش دادیم تا خوابش گرفت.

حالا بریم به بقیش